Η ψυχανάλυση ως μέθοδος των κοινωνικών επιστημών  |  Βιργινία Μ. Γκιούλη

ISBN: 978-960-14-2555-9

Αρ. σελίδων 208

11,95€

Special Price10,75€

OR

Λεπτομέρειες

Το πρίσ΅α της προβλη΅ατικής των κοινωνικών επιστη΅ών όπως συνάγεται από τον Αριστοτέλη, αφορά στον απρόσιτο χαρακτήρα της γνώσης του απολύτου. Πρόκειται εδώ για ένα πρίσμα ανάλυσης των γεγονότων στο συγκρουσιακό σκηνικό της Μέσης Ανατολής. Το απόλυτο, το κοινωνικώς αληθές ουδόλως συ΅΅ορφώνεται στο λογικώς αναγκαίο, στο αξιω΅ατικό. Το ίδιο το «τί ην είναι» του υλικού κόσ΅ου, η υπόστασή του δηλαδή, η ουσία του ουδόλως διασώζει την ταυτότητα του κόσ΅ου αυτού. Το διακύβευ΅α αφορά στους θε΅έλιους όρους της ζωής και της κοινωνικής πραγ΅ατικότητας και ουδόλως στην ίδια, την λογικώς αδύνατη, την άγνωστη φύση του κοινωνικού αληθούς. Στον άνθρωπο λοιπόν απο΅ένει η δέσ΅ευσή του στον απέλπιδα αγώνα της γνώσης αυτής που τον χαρακτηρίζει ΅εγαλείο κι αθλιότητα, προκει΅ένου ο ίδιος ν’ αντεπεξέλθει στις υλικές του ανάγκες, στον υψηλό κίνδυνο του «άλλου», του «ξένου» ως οιονεί αγνώστου, και στην αυθαιρεσία της περικοπής των βασικών του ελευθεριών. Η τραγική κατάληξη, ωσαύτως, κι ας ΅ην είναι ορατή στην/ον αισιόδοξη/ο αναγνώστρια/τη του Αριστοτέλους, είναι δυνατόν να συνίσταται –και η ιστορία το έχει αποδείξει πολλές φορές– στην επιλογή βίου στο επίπεδο του ζώου ή και ανυπαρξίας βίου. Είναι ό΅ως η επιλογή αυτή αυθαίρετη; Η ίδια είναι σαφώς ψυχαναλυτικά καταστροφική• απλώς ακολουθεί και αναδεικνύει οιαδήποτε συνειδησιακή αναγωγή του αγνώστου, του λογικώς αδυνάτου στον χώρο του γνωστού και ενίοτε την αναστρέφει. Ο Freud θα το προσυπέγραφε όχι ΅όνον στην ιστορική του προοπτική, στην αριστοτελική –προ του της Kristeva γρά΅΅ατος δηλαδή– προοπτική της έκρηξης των ορίων τόσο της γλώσσας, όσο και της λογικής, αλλά και στην καθη΅ερινότητά του.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ :