Συγγραφέας: Ουόλκοτ Ντέρεκ  

Quick Overview

Ο Ντέρεκ Ουόλκοτ -Βραβείο Νόμπελ για τη Λογοτεχνία 1992- γεννήθηκε το 1930, στην πόλη Κάστρι της Σάντα Λουσία, νησί των Δυτικών Ινδιών.
Οι παππούδες του ήταν κατευθείαν απόγονοι σκλάβων και ο πατέρας του, ένας μποέμ ζωγράφος, πέθανε όταν ο Ουόλκοτ και ο δίδυμος αδερφός του ήταν μόλις τριών ετών.
Τελείωσε το University College των Δυτικών Ινδιών και το 1957, με υποτροφία του Rockefeller Foundation, σπούδασε θέατρο στις ΗΠΑ. Δημιούργησε το Θεατρικό Εργαστήρι στο Τρινιντάντ. Έργα του παίζονται από διάφορους θιάσους στην Αμερική. Ταυτόχρονα με τα θεατρικά έργα, δημοσίευσε ποιητικές συλλογές και λογοτεχνικά δοκίμια.
Ο Ουόλκοτ έκανε το ντεμπούτο του στα γράμματα σε ηλικία δεκαοχτώ ετών με τη συλλογή 25 Ποιήματα. Το 1962 έκοψε την ανάσα στους βιβλιόφιλους με το έργο του Σε μια Πράσινη Νύχτα. Όπως λέει και ο ίδιος, πιστεύει σε τρία πράγματα: την Καραϊβική, την αγγλική γλώσσα και τις αφρικανικές ρίζες του. Αρκετές φορές η ανάμνηση των σκλάβων πλημμυρίζει τις αράδες του Ουόλκοτ.
Κέρδισε τα βραβεία Guinness for Poetry, το Royal Society of Literature, το Walsh Arts Council International Writers. Είναι επίτιμο μέλος της American Academy and Institute of Arts and Lettery. Το 1988 του απονεμήθηκε το Queen’s Medal For Poetry.
Σήμερα ζει έξι μήνες στο Τρινιντάντ και έξι μήνες στη Βοστόνη, όπου διδάσκει δημιουργική λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Βοστόνης. Προτρέπει τους φοιτητές του να γνωρίσουν τον Όμηρο, τον Σαίξπηρ, τον Μίλτον, να κατανοήσουν τη μορφή και την Ιστορία, να δουν ότι δεν υπάρχει τίποτα ελεύθερο στον "ελεύθερο στίχο", αν μόνο ξέρεις να γράφεις.
Ο ίδιος μοιάζει με ένα θαλασσοδαρμένο Οδυσσέα του Αιγαίου και της Καραϊβικής, ένα θαλασσοπόρο με πρόσωπο σκαμμένο από τον καιρό, με μάτια σπινθηροβόλα.
Ο ίδιος λέει ότι γράφει "για τους κατοίκους των Δυτικών Ινδιών, που αναζητούν την ταυτότητά τους, και για τη ζημιά που έκανε το αποικιακό πνεύμα στην ψυχή τους".
Ο Όμηρος (1990) -στον οποίο ανακαλύπτει κανείς τον Πόε, τον Μαγιακόφσκι και τον Μέλβιλ, ακόμα και τους Μπιτλς- είναι το τελευταίο του ποίημα. Το 1993 ανέβηκε θεατρικό του έργο βασισμένο στην Οδύσσεια.

Βιβλιογραφία